3.1.1.2.2.5 Herkennen

Emoties kan men doorgaans vrij gemakkelijk herkennen omdat ze direct tot uiting komen in het non-verbale gedrag van de ander. Ook als emoties indirect worden geuit, kan men er zicht op krijgen.

                     

Hoe doe ik dat?   

  1. U let op de onderstroom in het gesprek; er is dan sprake van een onuitgesproken boodschap. Voor de herkenning dient u vooral te letten op nonverbale en paraverbale uitingen als stemklank, gezichtsuitdrukking, bewegingen en houding, maar ook op de spreekstijl en bepaalde verbale uitingen. Denk bijv. aan stiltes, grapjes maken, harde (waarde)-oordelen, niet over zichzelf, maar alleen over anderen (willen) praten en voortdurend in de je-vorm spreken
  2. U heeft oog voor de boodschap op betrekkingsniveau; de impliciet in het gesprek verpakte boodschap maakt hoe de patiënt wil dat u zijn verhaal opvat. Zo kan een patiënt in zijn verhaal boosheid, verdriet, of beschuldigingen laten doorklinken met de achterliggende bedoeling deze gevoelens aan u duidelijk te maken
  3. U bent alert op tegenstellingen tussen wat men zegt en hoe men het zegt; dit duidt vaak op ambivalente gevoelens en daarachter zitten twee heftige tegengestelde emoties. We spreken dan van incongruente of zelfs paradoxale communicatie.

Meer weten? Zie Steunen