2.1.2.2.5 Herkennen

Emoties kan men doorgaans vrij gemakkelijk herkennen omdat ze direct tot uiting komen in het non-verbale gedrag van de ander. Ook als emoties indirect worden geuit, kan men er zicht op krijgen. 

Hoe doe ik dat?   

  1. U let op de onderstroom in het gesprek; er is dan sprake van een onuitgesproken boodschap. Voor de herkenning dient u vooral te letten op non-verbale uitingen als stemklank, gezichtsuitdrukking, bewegingen en houding, maar ook op de spreekstijl en bepaalde verbale uitingen. Denk bijv. aan stiltes, grapjes maken, harde (waarde)-oordelen, niet over zichzelf, maar alleen over anderen (willen) praten en voortdurend in de je-vorm spreken
  2. U heeft oog voor de boodschap op betrekkingsniveau; de impliciet in het gesprek verpakte boodschap maakt hoe de patiënt wil dat u zijn verhaal opvat. Zo kan een patiënt in zijn verhaal boosheid, verdriet, of beschuldigingen laten doorklinken met de achterliggende bedoeling deze gevoelens aan u duidelijk te maken
  3. U bent alert op tegenstellingen tussen wat men zegt en hoe men het zegt; dit duidt vaak op ambivalente gevoelens en daarachter zitten twee heftige tegengestelde emoties. We spreken dan van incongruente of zelfs paradoxale communicatie.